Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2011

Εικονοστάσι


Γηρομέρι





Μια τυχαία πεντάλεπτη στάση στο συγκεκριμένο σημείο
και η φτηνή φωτογραφική μηχανή που κουβαλώ πάντα μαζί μου
αποδείχτηκαν αρκετά για το παραπάνω αποτέλεσμα.
Ένα κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση, πιστεύω θα σας εκπλήξει ευχάριστα.

Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011

Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011

Δέντρο στο κάμπο


Ποτέ δεν φωτογραφίζουμε κόντρα στο Ήλιο λένε οι ειδικοί
και έχουν δίκιο.
Η μοναξιά όμως του δένδρου στο κάμπο
με ανάγκασε να αγνοήσω τον κανόνα και να το φωτογραφίσω
κόντρα στο πρωινό Ήλιο।

Τετάρτη 5 Ιανουαρίου 2011

Φανοστάτης στο Φιλιάτι

Η εικόνα ερημιάς που παρουσίαζε η πάνω πλατεία,
μου δημιούργησε ένα στενάχωρο συναίσθημα.
Δεν θέλησα να το αποτυπώσω.
Κάτι έσπρωξε τη μηχανή προς τα επάνω θέλοντας να με απαλλάξει από το πρόσκαιρο μαρτύριο αυτής της αποκρουστικής εικόνας.
Εκεί συνάντησα το φανοστάτη ο οποίος απάλυνε τον πόνο μου, χαρίζοντάς μου αυτή την όμορφη φωτογραφία।
.




Μερικές φορές η ομορφιά

μπορεί να βρίσκεται ένα κλικ παραπέρα

από εκεί που την ψάχνουμε।

Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010

Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010

Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010

Γιασεμί και λεμόνι




Χειμώνας επίσημα από σήμερα και ο καιρός κάθε άλλο από χειμωνιάτικος είναι. Έως και το γιασεμί που υπάρχει στην αυλή μου βρίσκεται σε πλήρη ανθοφορία. Όσο για την λεμονιά αυτή καρποφορεί χειμώνα- καλοκαίρι.



Ο νοτιάς σου δίνει την εντύπωση ενός παρατεταμένου φθινοπώρου που κουβαλά τις μυρωδιές του καλοκαιριού.
Οι συχνές βροχές όμως σου υπενθυμίζουν το μπέρδεμα των εποχών.
Οι υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού δεν επέτρεψαν στο γιασεμί μια ζωντανή ανθοφορία.
Τώρα από ότι φαίνεται το απολαμβάνει και μάλιστα με το παραπάνω.






Πριν μερικά χρόνια η παγωνιά ξέρανε σχεδόν όλες τις λεμονιές στο χωριό.
Η ζημιά εθεωρείτο ανεπανόρθωτη και όλοι μου συνέστησαν να την κόψω με την ελάχιστη ελπίδα μήπως και ξαναπετάξει.
Δεν μου πήγαινε όμως η καρδιά. Αφού καθάρισα τα ξερά έδεσα το σχισμένο κορμό και περίμενα.
Η θέα της ξεραμένης λεμονιάς για τρία χρόνια δεν μετέβαλε την πρόθεση μου να μην την κόψω.
Την φρόντιζα κανονικά και σίγουρα όποιος με έβλεπε να ποτίζω ένα ξερό δένδρο δεν θα σχημάτιζε την καλύτερη γνώμη για την διανοητική μου κατάσταση.
Τον τέταρτο χρόνο έδειξε τα πρώτα σημάδια ζωής και το πέμπτο έβγαλε φύλλα χωρίς καρπό. Το δένδρο είχε σωθεί.
Σε όσους έλεγα την ιστορία της λεμονιάς υποστήριζαν ότι δεν θα ξανακαρπίσει.
Εγώ όμως ήμουν σίγουρος για το αντίθετο.
Και από ότι βλέπεται η λεμονιά μου δεν με διέψευσε.

Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010

Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010

Με θέα το Φιλιάτι

Η υψηλή για την εποχή θερμοκρασία επέτρεψε να απολαύσω
το πρωινό καφέ με τον Παναγιώτη Μήτση
στη βεράντα του σπιτιού του.

Η συζήτηση με τη ζωντανή ιστορία του τόπου είναι πάντα ενδιαφέρουσα

Ο Παναγιώτης Μήτσης


Ακμαιότατος, μια δεκαετία πριν συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής.

Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2008

Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008

Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2008

Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2008